jestem już taka duża.
dokumenty w portfelu...


mkniemy do przodu, czyste szaleństwo.

powiedź mi co robię źle...

chaos dogonił świt. pieprzony Ty altruista egoista. nabyty dzień w konsumpcji innych dni zanika. noc zgubiła się jak czterolistna koniczyna. bałagan w mej głowie, niedomknięta komora kresomózgowia. drżenia pręcików myśli z zła. zła co początek swój na rozdrożach milionów dróg ma. luster brak tam. a oczy rozbiegane, zagubione, niezrozumiale w rozpaczy wkładasz pod poduszkę by choć na setnych sekund zapomnieć że jesteś, że czujesz, że widzisz. zabić zmysły jak komara. Bzy bzy, ała. i idziesz pięć metrów codziennie tam. widzisz źrenice w których nie ma już prawdziwego dna. i sam tak trącasz się w komiczny dół bez wyjścia. ratunku, hej, teleportuj mnie! nadużywasz siebie, wtrącasz się jak choleryk w kwitnący pąk stokrotek. jesteś taki chory jak ten świat. mój pokój w nim pieprzony burdel i pieprzona ty. życie na jawie jak cienia cień który już niewidoczny dla mnie jest.

generalnie jest teraz spoko.

[link]

życie jest piękne
żmudne
nudne
jedyne jakie mam...

chaotycznie z ambiwalencją i skrajnością
ja się gubię i znajduję
nie używam kropki i wykrzyknika
sucho
normalnie dla mnie
chora cierpliwość i zmagania z sobą
wygrana przegrana- nie, ja gdzieś środku

3 pokoje łazienka kuchnia i my
minimalistyczne życie bez teraz
zarysy

zbyt wiele chcę, nie chce nic